#24 Oudergesprekken
87406490_1466255096882125_9218148154031996928_n

In China komen er regelmatig oudergesprekken aan bod. In Nederland had ik minimaler contact met ouders. Ze kwamen natuurlijk op tienminutengesprekken en af en toe zag ik ze na een lesdag. Ik merkte na mijn eerste lesweek in China, dat het hier heel anders zou gaan worden. Voordat ik de namen van mijn leerlingen kende begonnen de oudergesprekken al. Ik herinner me mijn eerste gesprek nog erg goed. Mijn teamleider gaf mij een uurtje van tevoren aan dat er enkele ouders kwamen en ik wat moest voorbereiden. Hij gaf mij de namen van de leerlingen. Succes.

Ik had nog amper lesgegeven en had naar mijn idee nog niet de nodige informatie over de leerlingen om echt een goed gesprek te kunnen voeren. Het uur was voorbij en ik liep met mijn schriftje de trap af. Ik gaf de ouders een hand en nam ze mee naar een lokaal. De meeste ouders spreken amper Engels, dus er zit altijd een tolk bij de gesprekken. Ik vertelde in het kort mijn bevindingen over de leerling en langzaamaan werden mijn zinnen in het Chinees aan de ouders vertolkt. Toen ik eenmaal bezig was, kwamen de ouders met heel veel vragen. Ik was hier blij mee, aangezien ik het gesprek zo nuttig mogelijk wilde maken. Ze vroegen wat hun kind beter kon doen, wat slecht ging en of ze wel goed meededen in de les. Ik merkte dat deze ouders heel graag wilden dat hun kind excelleerde. Ik was niet voorbereid op al deze vragen, aangezien ik vond dat de leerling het al uitstekend deed. Elk compliment vanuit mijn kant werd dankbaar aangenomen, maar de ouders bleven geïnteresseerd in wat beter kon. De meeste ouders zijn heel erg betrokken bij het schoolwerk van hun kinderen. Aangezien dit leerlingen zijn die naar Amerikaanse (of Engelse) universiteiten gaan, hebben de ouders hoge verwachtingen.

Wat ik overigens altijd het leukste tijdens een oudergesprek vind, is dat ouders graag over hun kinderen vertellen. Hierdoor leer ik mijn leerlingen altijd op een hele andere manier kennen. Zo leerde ik dat een stille leerling, die altijd achterin zit, blijkbaar een geweldige zangeres is. En de grootste klasclown van de school was stiekem erg geïnteresseerd in mijn vak. In Nederland zou dit mij in de les eerder zijn opgevallen (zo wist ik op een gegeven moment zelfs de namen van de paarden van mijn leerlingen), maar hier zijn de leerlingen meer terughoudend.

Nu ik inmiddels al een aantal weken aan het werk ben, gaan de oudergesprekken veel natuurlijker. Mijn schrift staat vol met mijn bevindingen en ik kan de ouders gedetailleerd vertellen over hun kind. Ik kan anekdotes vertellen, tips en tops geven en, als het zou moeten, uren met ze praten. Klein nadeel wel.. doordat ik zo goed was voorbereid was er het verzoek of ik ook bij de andere gesprekken kon zitten. Een ‘tienminutengesprek’ is het hier zeer zeker niet.

 

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

WP-Backgrounds Lite by InoPlugs Web Design and Juwelier Schönmann 1010 Wien